Ο άνθρωπος που έζησε υπογείως

Τρεις αστυνομικοί συλλαμβάνουν έναν ανύποπτο νεαρό μαύρο, τον Φρεντ Ντάνιελς, κατηγορώντας τον αδίκως για διπλό φονικό. Αφού τον βασανίσουν ανηλεώς, τον αναγκάζουν να «ομολογήσει». Εκείνος, όμως, κατορθώνει να δραπετεύσει στους υπονόμους της πόλης, όπου και ξεκινά ένα ταραχώδες ταξίδι στη σκοτεινή καρδιά της αμερικανικής ζωής. Πρόκειται για μια δυσοίωνη ιστορία, στην οποία ο Ράιτ μπολιάζει τη λογοτεχνική παράδοση του «κοινωνικού ρεαλισμού» με υπερρεαλιστικές τεχνικές και αναπτύσσει μοτίβα που μας είναι επίσης γνώριμα από το έργο του Ντοστογιέφσκι και του Κάφκα, προσφέροντάς μας μια οικουμενικού ενδιαφέροντος αλληγορία για τη μαύρη εμπειρία στην Αμερική. Το μέχρι πρόσφατα ανέκδοτο μυθιστόρημα συνοδεύεται από το δοκίμιο «Αναμνήσεις από τη γιαγιά μου», στο οποίο ο συγγραφέας επιχειρεί μια κοινωνιολογικά άκρως ενδιαφέρουσα εμβάθυνση στους ιστορικούς και βιογραφικούς όρους της δημιουργίας του, καθώς επίσης και από επίλογο του εγγονού του, του Μάλκολμ Ράιτ, ο οποίος φωτίζει την αναπόφευκτη σημασία αυτής της «υπόγειας εμπειρίας» για μας σήμερα, κάνοντας λόγο για μια επίκαιρη «αντιστροφή της πλατωνικής αλληγορίας του Σπηλαίου».